Stamford Bridge – stadion w Londynie, na którym swe mecze rozgrywa angielska drużyna Chelsea FC. Może pomieścić 41,841 widzów. Nazwa znaczy dosłownie „most nad Stanford” i odnosi się do pobliskiego potoku, dzisiaj już nieistniejącego dopływu Tamizy.

Oficjalne otwarcie Stamford Bridge odbyło się 28 kwietnia 1877 roku. Stadion zaprojektował Archibald Leitch, który miał plan by na obiekcie pomieścić 100 tysięcy ludzi, co miało go stawiać w na drugim miejscu w kraju (a może nawet na świecie) po obiekcie Crystal Palace. Obecny stadion Chelsea była wtedy wyłącznie areną zawodów lekkoatletycznych, pierwsze spotkania piłkarskie zaczęto rozgrywać na nim dopiero 28 lat po otwarciu. Przeznaczenie obiektu na użytek czysto piłkarski wiąże się z powstaniem klubu Chelsea.

Otóż przedsiębiorca budowlany Gus Mears, właściciel obiektu, pragnął pozbyć się stadionu. Złożył ofertę sprzedaży dla Fulham, jednak władze tego klubu nie skorzystały z oferty. Od pomysłu sprzedaży ostatecznie odwiódł Mearsa Frederick Parker, znany finansista, który poradził założenie nowego klubu z siedzibą właśnie na Stamford Bridge. Od tamtego roku – 1905 – datuje się powstanie jednego z najbardziej znanych klubów w Anglii – Chelsea Londyn.

Stamford Bridge to jeden z najlepszych, najpopularniejszych i najnowocześniejszych stadionów na Wyspach. W jego skład wchodzą: dwupiętrowa trybuna północna im. Matthew Hardinga; również dwupiętrowa trybuna północna – „Shed End”; trzypoziomowa „East Stand” oraz najnowocześniejsza i największa „West Stand”.

Stadion może pomieścić 41 841 widzów. Obiekt Stamford Bridge wchodzi w skład wielkiego multipleksu Chelsea Village, który zawiera ponadto 2 czterogwiazdkowe hotele, 5 restauracji, sale bankietowe i konferencyjne, nocne kluby, podziemny parking czy różnego typu pomieszczenia rekreacyjne i odnowy biologicznej. Obecnie na mecze Chelsea przychodzi średnio 41 tysięcy widzów, do stanowi piątą największą widownię piłkarską w Anglii.